Diagnostyka prenatalna - badania prenatalne
Diagnostyka prenatalna (badania prenatalne) sięga swoimi korzeniami lat 50. XX wieku, ale tak naprawdę zaczęła rozwijać się od 1960 r., kiedy to za pomocą badań prenatalnych udało się prawidłowo określić płeć jeszcze nie narodzonego dziecka.
W Polsce diagnostyka prenatalna istnieje na szerszą skalę od 1975 r. Zaczęto ją stosować w Warszawskim Zakładzie Genetyki we współpracy z Centrum Zdrowia Dziecka w Międzylesiu. Diagnostyka prenatalna upowszechniła się w latach 80. XX w., kiedy to badaniami prenatalnymi zaczęto obejmować coraz większą liczbę ciężarnych kobiet.
Diagnostyka prenatalna pozwala w stosunkowo wczesnym okresie ciąży rozpoznać wady i ciężkie choroby płodu, a przez to dostarcza przyszłym rodzicom wiedzy na temat choroby genetycznej ich dziecka, sposobach dziedziczenia (ma to wielkie znaczenie, jeśli rodzice pragną mieć jeszcze kolejne dzieci), skutkach dla całej rodziny wynikających z narodzin dziecka z wadą genetyczną, a także o możliwościach leczenia i dalszej rehabilitacji.
Warto dodać, iż diagnostyka prenatalna korzysta z następujących metod: ultrasonografii, badań krwi pępowinowej, amniopunkcji, tzw. testu potrójnego. Należy zaznaczyć, że choć niezawodność diagnostyki prenatalnej jest wysoka, to jednak jej wyniki nie do końca są prawidłowe. Zdarzają się wypadki, że prognozy są inne od rzeczywistości i stan zdrowia urodzonego dziecka nie jest tak tragiczny, jak wynikałoby to z badań prenatalnych.
Tags: badania, ciąża, diagnostyka prenatalna