Imyweb articles

Nałęczów – miasto uzdrowiskowe położone w dolinie rzeki Bochotniczki, z ciekawą historią i wieloma zabytkami. Z miastem związane są wybitne postacie literackie Bolesław Prus, Stefan Żeromski, Henryk Sienkiewicz. Bogata oferta ośrodków odnowy biologicznej, SPA, gabinetów kosmetycznych, stanowi urozmaicenie mikroklimatu i doskonałe miejsce na luksusowe wczasy.

Wybierając się na spacer, pozostaniemy pod urokiem przyrody i zabytków wtapiających się w zieleń miasteczka. Pałac Małachowskich, najcenniejszy zabytek (1771-73). We wnętrzu barokowo- klasycystyczna sala balowa. Na parterze mieści się Muzeum Bolesława Prusa, najwierniejszego kuracjusza. Przed budynkiem znajdziemy Ławeczkę Bolesława Prusa, a w pobliżu pomnik wieszcza. Pawilon Angielski i Kardiologiczny Szpital Uzdrowiskowy, Dwór Górskich, murowano- drewniany przebudowany w końcu XIX w. Za dworem źródło Nadzieja. Werandki – część zabiegowa Zakładu Przyrodoleczniczego, Oficyna Pałacowa dawny dwór tzw. Stary Pałac. Pomnik Stefana Żeromskiego, Dworek Gotycki, Sanatorium książę Józef. Przed budynkiem rzeźba Panny Nałęczowskie, Domek grecki, Domek Biskupi, Stare Łazienki. Pod wieżyczka obudowane źródło Wiara, Figura Chrystusa, Termy Pałacowe, Atrium, Pijalnia Wód Mineralnych, Palmiarnia, Las Zakładowy, Wille oferujące luksusowe noclegi, Willa Maria, Marzanna, Swoboda, Brzozy, Kazimierzówka, punkt widokowy - Góra Poniatowskiego, murowana kapliczka, Chata Stefana Żeromskiego, Mauzoleum Stefana Żeromskiego, Dom Księży Salwatorianów, Kościół Rektorialny pw. Św. Karola Boromeusza, Kościół Parafialny pw. Św Jana Chrzciciela. Cmentarz założony na początku XIX w. z wieloma cennymi dziełami sztuki cmentarnej. Spoczywają tu wskrzesiciele Zakładu Leczniczego: dr Fortunat Nowicki, dr Wacław Lasocki, powstańcy i sybiracy. Najwybitniejsze dzieło sztuki cmentarnej to grobowiec rodziny Wernickich, właścicieli pobliskich Czesławic, wykonany z kararyjskiego marmuru we Florencji przez Emilio Zocchi.

Praca zawodowa, zwłaszcza jeśli jest związana ze środowiskiem dużych firm czy międzynarodowych korporacji, daje możliwości częstych wyjazdów służbowych. Dla niektórych będzie to kolejny, przykry obowiązek. Inni będą czerpać przyjemność z możliwości przemieszczania się, obracania w nowym środowisku i zdobywania nowych doświadczeń. Aby zachęcać pracowników do służbowych wyjazdów i motywować ich do ich efektywnego wykorzystania, warto zadbać o dobrą organizację takich przedsięwzięć. (more…)

Szturm na Hradczany
Przed zamkiem na Hradczanach trwa właśnie zmiana warty. Dawnej rezydencji królów, a dzisiaj siedziby prezydenta Republiki Czeskiej, strzegą wartownicy w granatowych mundurach z czerwonymi lampasami. Zostały zaprojektowane przed laty do głośnego filmu o Mozarcie Amadeusz i spodobały się mieszkańcom Pragi. Jest właśnie słoneczny jesienny dzień i tłumy zwiedzających szturmują zamek oraz katedrę św. Wita i hotele w Pradze , a pozostali oglądają ze wzgórza panoramę Złotej Pragi. Z góry można dostrzec grupki spacerowiczów przemierzających najpopularniejszy szlak spacerowy, prowadzący z Hradczan przez Małą Stra-nę i Most Karola na Rynek Staromiejski. Hradczany były siedzibą czeskich władców od IXstulecia, fest to - podobnie jak polski Wawel - kompleks obiektów pałacowych, sakralnych, mieszkalnych i fortyfikacyjnych, przebudowywany i rozbudowywany przez 11 stuleci. W katedrze św. Wita ostatnie miejsce spoczynku znaleźli czescy królowie, a w skarbcu przechowywane są ich klejnoty koronacyjne. Tuż za Starym Pałacem wznosi się bazyhka św. Jerzego z 920 r., najstarsza romańska świątynia w Czechach, a nieopodal murów obronnych rozciąga się Złota Uliczka, Spektakl pod Orlojem - Zasiadam w kawiarnianym ogródku przy Rynku Staromiejskim, przy stoliku z dającą przyjemne ciepło lampką olejową. Późną jesienią stara Praga wyglądała nastrojowo. Hotele Praga na blisko miesiąc przed Bożym Narodzeniem, w wielu miejscach stoją przybrane już choinki. Wzrok przyciągają dekoracje domów i wielkie, ręcznie malowane bombki na wystawach sklepów. Na okres świą-teczno-noworoczny specjalną ofertę przygotowały również praskie teatry, kluby i restauracje, zapraszające gości na sylwestrowe spektakle, przyjęcia i zabawy
Cafe Milena przy Rynku Staromiejskim 22 przywołuje czas spotkań Franza Kafki z wybranką serca Milena Jasenską. Stąd rozciąga się wyborny widok na gotycki kościół Marii Panny pod Tynem z bliźniaczymi, drapiącymi chmury osiemdziesięciome-trowymi wieżami, na stylowe kamienice z bogato zdobionymi
fasadami i stojący pośrodku Rynku secesyjny pomnik Jana Husa, czeskiego reformatora religijnego spalonego na stosie w 1415 r. Kawiarnia prowadzona przez Towarzystwo Franza Kafki, została urządzona w stylowej kamienicy, z reprezentacyjną salą z wykuszem. Od wiosny do jesieni lokal powiększa się o stoliki w tętniącym życiem ogródku. Tu przygrywa orkiestra, migają przechodnie i dorożki.
Naprzeciwko Cafe Milena widnieje okupowany przez turystów, zawieszony na wieży ratusza i lśniący złoconymi tarczami rzemieślniczy majstersztyk - słynny praski zegar astronomiczny Orloj. Skonstruowany w 1410 r., po osiemdziesięciu latach został udoskonalony przez mistrza Hanusza. Legenda mówi, że rajcowie miejscy kazali oślepić Hanusza po ukończeniu prac, żeby już nigdzie nie stworzył podobnego dzieła. Zrozpaczony mistrz rzucił się z okna ratusza na zegar, uszkadzając na kilka stuleci precyzyjnie skonstruowany mechanizm. Teraz o każdej pełnej godzinie otwierają się dwa okienka, z których wyrusza procesja dwunastu apostołów. Podczas gdy Śmierć bije w dzwon, Turek kiwa głową, a Chciwość i Próżność przeglądają się w lustrze, turyści robią pamiątkowe zdjęcia, filmują zegar i głośno biją brawo.

Malá Strana to nazwa dzielnicy założonej w 1257 roku jako Nowe Miasto (Nova civitas sub castro Pragensi) przez króla Przemysława Ottokara II, zwanego Wielkim. Początkowo i aż do 1784 roku funkcjonowała ona jako oddzielne państwo, swoją obecną nazwę nosi od XIV wieku. W pierwszych latach swojego istnienia służyła za osadę kolonistów niemieckich. Za czasów króla Karol IV Luksemburskiego Malá Strana przeżywała lata świetności – to on rozbudował miasteczko i otoczył je murem obronnym (tzw. murem głodowym). Niestety, wojny religijne toczone pomiędzy husytami a Luksemburgami w Czechach w latach 1419-1436 oraz liczne pożary trawiły miasto i utrudniały tworzenie nowych budowli. Miało to wpływ na jego późniejsze losy – zamieszkującej Małą Stranę biedoty nie stać było na odbudowy i remonty, więc odsprzedano ziemie artystokratom – chętnym do takich zakupów ze względu na bliskość Hradczan. Sprawiło to, iż dzielnica zyskała charakteru rezydencjalnego. Stała się zresztą pierwociną zjednoczonej Pragi oraz miejscem zamieszkania bogatej magnaterii, m.in. rodów Wallensteinów, Lichtensteinów, Michnów i Nosticów. Pod koniec XVIII wieku bywał tu nawet słynny kompozytor – Wolfgang Amadeusz Mozart.

Wizyta w tej dzielnicy to najlepsza wycieczka dla turystów chcących poznać jak największą ilość zabytków bez konieczności zapuszczania się odległe rejony miasta. Na Małej Stranie roi się od ciekawych obiektów architektonicznych, kościołów, wystaw i galerii, a także knajp, sklepików i restauracji, między którymi można poruszać się tramwajem elektrycznym – to właśnie tu po raz pierwszy w Pradze, około 1890 roku pojawiły się takie pojazdy. Przystankiem tramwajów jest Malostranské náměstí (Rynek Małostrański), do początku XX wieku ozdobiony pomnikiem feldmarszałka Radetzky’ego. Charakterystycznym obiektem w tym miejscu jest osiemnastowieczny kościół św. Mikołaja zbudowany w miejscu rotundy św. Wacława. To nie jedyny obiekt sakralny, wart obejrzenia. Niedaleko znajduje się zbudowany przez niemieckich luteranów, aktualnie należący do karmelitów kościół Panny Marii Zwycięskiej w Pradze. W jego wnętrzu znajdziemy słynną woskową figurkę tzw. Praskiego Dzieciątka Jezus, podarowaną przez szlachciankę Polyksenę z Lobkovic.

Jedną z bardziej znanych i modnych, choć nie najstarszych atrakcji turystycznych jest mniejsza kopia paryskiej Wieży Eiffela, pamiątka po krajowej Wystawie Jubileuszowej na wzgórzu Petřín w 1891 - Petřínská rozhledna. Aktualnie 60-metrowa stalowa wieża używana jest jako punkt obserwacyjny i transmisyjny. Z wysokości 55 metrów czyli 299 schodów rozciąga się widok na całą panoramę Czech. Równie piękne widoki zaobserwujemy z samego wzgórza Petřín – z malowniczymi parkami i obserwatorium astronomicznym.

Parę akapitów wyżej wspomniane zostało, iż Mala Strana stała się dzielnicą arystokratów. Niektórzy z nich, tacy jak Albrecht von Wallenstein, pozostawili po sobie imponujące, pełne przepychu, ale świadczące też o próżności właściciela obiekty. Ów wódz i polityk wymarzył sobie rezydencję godną jego osoby, w efekcie na terenie wykupionych przez niego 25 domów powstał Pałac Waldsteina otoczony ogrodami (Valdštejnská zahrada) ze sztucznymi grotami skalnymi. Aktualnie siedziba czeskiego senatu. W zabytkowych obiektach znajdziemy też siedziby ambasad różnych krajów, m.in. Polski, Stanów Zjednoczonych, Włoch czy Rumunii.

[Zanim zmęczeni wrócimy do jednego z licznych hoteli w okolicy] Na koniec dnia warto zobaczyć jeszcze tzw. Ścianę Johna Lennona, miejsce popisów grafficiarzy i spotkań fanów legendarnego Beatlesa.

Pewnym jest, że nie można nie odwiedzić dzielnicy Malá Strana będąc w Czechach. W końcu to miejsce funkcjonujące jako „Czechy w pigułce”.

Zwiedzając zabytki Pragi warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Pradze oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.

——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Praga www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.

Katedra św. Wita, Wacława i Wojciecha jest siedzibą arcybiskupa w Pradze i znajduje się na Hradczanach, XIV-wiecznej dzielnicy „królewskiej” na zachodnim brzegu Wełtawy. Obok katedry znajdują się też bazylika św. Jerzego, słynna Złota Uliczka czy Belweder i ogrody królewskie.

W 1344 roku na dziedzińcu Zamku Praskiego, a konkretniej w miejscu rotundy z 929 roku zaczęła powstawać budowla, która dziś okazuje się najokazalszym przykładem architektury gotyckiej. Budowę katedry zlecił Karol IV, chciał mieć bowiem nową świątynię, miejsce koronacji, kryptę dla rodziny królewskiej czy schronienie dla najcenniejszych reliktów.

Autorem pierwszego planu katedry był francuski architekt Mateusz z Arras. Zaproponował charakterystyczny gotycki budynek z trzynawową bazyliką, łękami oporowymi, chórem i apsydą. Przed śmiercią zdążył wykonać tylko część chóru i apsydy.

Zmarł on w 1352 roku i pracę po nim przejął dwudziestotrzyletni wówczas Piotr Parler – niemiecki murarz i rzeźbiarz, który skonstruował także praski most Karola. Ten jednak ukończył tylko prezbiterium, część transeptu (czyli typowej dla gotyckich budowli prostopadłej nawy) i kaplicę św. Wacława. Styl Parlera określano jako innowacyjny wtedy, udało mu się zaprojektować nawet specyficznie wyglądające sklepienia, zwane „sklepieniami Parlera” lub „sieciowymi” – gdyż posiadają podwójne (a nie pojedyncze jak w typowych gotyckich budowlach) żebra, przez co w pewnym sensie przypominają pajęczynę.

Parler zmarł w 1406 roku i budowę katedry przejęli po nim jego synowie Wenzel i Johan. Ukończyli oni transept i południową wysoką wieżę. Powstała też wtedy tzw. Złota Brama (od złotej mozaiki przedstawiającej Sąd Ostateczny), przez którą wkraczali królowie na uroczystość koronacji.

Kaplica św. Wacława była miejscem przechowywania reliktów. Powstała jeszcze za czasu życia Parlera i charakteryzuje się wspaniałą dekoracją, w której zobaczymy zarówno sceny z drogi krzyżowej Jezusa Chrystusa, jak i życia samego świętego. Niestety turyści nie mogą do niej wejść, a jedynie oglądać zza bramy przy wejściu.

Katedra rozbudowywana była także przez następne lata, m.in. na zlecenie Władysława Jagiellończyka przez architekta Benedykta Rieda, a nawet w wieku XIX i XX przez architektów neogotyckich (Vaclav Pesina, Josef Kranner, Josef Mocker). W 1844 roku powstało nawet stowarzyszenie, którego praca dążyła do całkowitego ukończenia budowli (pełna oficjalna nazwa to: Union for Completion of the Cathedral of St Vitus in Prague). Do prac nad wykończeniami dołączył nawet sławny czeski malarz secesyjny – Alfons Mucha, który udekorował nowe okna w północnej części nawy. Ostatnie prace nad katedrą wykonano w 1929 roku. Wychodzi więc na to, że katedra powstawała przez około sześćset lat (!).

Przez to, a może dzięki temu, że katedra powstawała tak długo stała się nie tylko sławnym przykładem gotyckiej architektury, ale jednym z najbardziej „eklektycznych” architektonicznie budynków świata – w które wkład mieli artyści z przekroju aż sześciu wieków. Z pewnością jest to obiekt, którego nie można przeoczyć podczas wizyty w Pradze [szczególnie, że okoliczna baza noclegowa oferuje sporo miejsc na wypoczynek].

Zwiedzając zabytki Pragi warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Pradze oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.

——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Praga www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.

Stadion należy do hiszpańskiej drużyny piłkarskiej Real Madryt F.C. Turyści mogą zwiedzić tu każdy zakątek tchnący sławą i pracą sportowych idoli, a jednocześnie poznać historię tego jednego z najstarszych klubów sportowych. Tutaj każdy może poczuć się jak zawodowy piłkarz i cząstka ważnej historii.

Kiedy jeszcze Chamartín było miejscem zacisznym i spokojnym, ówczesnemu dyrektorowi klubu sportowego Real Madryt F.C. - Santiago Bernabéu – zaświtała idea stworzenia nowego i zarazem nowoczesnego miejsca dla swoich piłkarzy, które byłoby największym i najlepszym stadionem w całej Europie. Idea przerodziła się w czyn. 27 października 1944 roku położono kamień węgielny, co było możliwe dzięki udzieleniu Santaigo ogromnych kredytów przez hiszpańskie banki, a 14 XII 1947 roku stadion został zainaugurowany podczas meczu pomiędzy drużynami z Hiszpanii (Real Madryt) i Portugalii (Clube de Futebol Os Belenenses). Mecz obejrzało 75 tysięcy 145 widzów, z czego tylko 27 tysięcy 645 zajęło miejsca siedzące.

Pierwsza wielka renowacja stadionu miała miejsce w roku 1954 – od 19 czerwca w wydarzeniach sportowych może brać udział 125 tysięcy kibiców. W pół roku później decyzją Asamblea General de Socios Compromisarios stadion oficjalnie nazwano nazwiskiem swego twórcy - Santiago Bernabéu. W dwa lata później, w maju 1957 roku, odbył się tu pierwszy mecz przy oświetleniu elektrycznym, uznanym wówczas za najbardziej nowoczesny i najlepszy system elektryczny na świecie (w meczu zmierzyły się drużyny Real Madryt i Sport Club do Recife).

Kolejnym wielkim krokiem dla rozwoju stadionu były Mistrzostwa Świata w 1982 roku, które obchodzono w Hiszpanii. Za projekt przebudowy wzięli się bracia Luis i Rafael Alemany, synowie słynnego architekta Luis Alemany Soler, oraz Manuel Salinas. Prace trwały 16 miesięcy i pochłonęły 704 miliony pesos, z czego miasto Madryt wyłożyło 530 milionów pesos. Ze względu na nowe standardy oraz warunki postawione przez FIFA ograniczono liczbę miejsc dla kibiców do 90 tysięcy 800, z czego 24 tysięcy 550 znalazło się pod ochroną nowego dachu.

W połowie lat 80’ weszły nowe standardy, tym razem nad zmianami czuwało UEFA, a przebudowę zlecił ówczesny dyrektor klubu - Ramon Mendoza – grupie budowlanej Ginés y Navarro Construcciones, S.A. Kolejna renowacja rozpoczęła się zatem 7 lutego 1992 roku, kosztowała 5 milionów pesos, a stadion oddano ponownie do użytku w maju 1994 roku. Powstało wówczas trzecie, zachodnie skrzydło, unowocześniono windy oraz instalacje hydrauliczne.

Wraz z nastaniem Florentino Perez’a zmieniono nieco politykę eksploatowania stadionu. Nastawiono się na jego unowocześnienie oraz zwiększenie ilości udogodnień. W latach 2001 – 2006 zmieniono zatem fasadę Padre Damián, powstały nowe szatnie, boxy teatralne oraz strefy dla VIP’ów. W skrzydle zachodnim umieszczono specjalne pokoje dla gości honorowych, oraz specjalną strefę dla prasy, unowocześniono system audio-wizualny, nie zapomniano także o honorowaniu historii (sale trofeów) oraz miejscach spotkań i posiłków (bary, restauracje). Po tych wszystkich zmianach i przebudowach stadion może pomieścić 87 tysięcy 544 kibiców, którzy wszyscy mogą brać udział w meczu wygodnie siedząc. Widoczność jest niemalże tak samo dobra z każdego miejsca widowni.

W latach 2002 i 2004 stadion padł ofiarą zamachów terrorystycznych organizacji ETA. 24 października 2007 roku stadion otrzymał z rąk UEFA tytuł Stadionu Elitarnego, co równoznaczne jest z przyznaniem mu pięciu gwiazdek.

Stadion znajduje się w obrębie popularnej, jednej z najnowocześniejszych i najbardziej popularnych dzielnic – Chamartin, na skrzyżowaniu ulic: Paseo de la Castellana, Concha Espina, Padre Damián i Rafael Salgado. [Dzielnieca ta, często odwiedzana przez turystów, jest wyposażona w liczne, wygodne i tanie hotele oraz bazy noclegowe, z których często korzystają liczni turyści.]

Zwiedzając zabytki Madrytu warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Madrycie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.

——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Madryt www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.