Imyweb articles

Na czym polega trening na masę?
Trening na większe mięśnie , jak sama nazwa wskazuje polega na zwiększeniu się naszych mięśni. Charakteryzuje się ćwiczeniami na wolnych ciężarach (sztangielki i sztanga) unikając przy tym wyciągów. Ćwiczenia powinny być złożone (martwy ciąg, przysiady, wyciskanie), należy wykonywać niedużą liczbę powtórzeń jak największym ciężarem. Zasada jest prosta, im lepiej dobrane ćwiczenia, tym lepsze efekty. Nacisk na dietę jest także bardzo istotnym elementem .

Regeneracja
Regeneracja, regeneracja i jeszcze raz regeneracja. Właśnie wtedy nasze mięśnie budują się. Trzeba dużo odpoczywać Trening powinien być odbywany co drugi dzień, najlepiej sprawdza się rozkład Poniedziałek-Środa-Piątek, w tym w poniedziałek kładziony jest nacisk na grupę mięśni, którą najbardziej chcemy rozwinąć. Stereotypowo jest to klatka. Podczas naszych ćwiczeń powinniśmy robić dłuższe przerwy między seriami, by mieć siłe zrobić zakładaną przez nas liczbę powtórzeń jak największym z możliwych ciężarem.

Trening siłowy
Trening oddziałowywuje na nasze mięśnie na rozne sposoby. Jednym jest zwiększenie wytrzymałości mięśni, spodowanym dużą liczbą powtórzeń w seriach. Nie zwiększa to naszej siły ani rozmiarów masy. Wykonywanie 8-12 powtórzeń najbardziej sprzyja przy rozwoju masy mięśniowej, zaś wykonywanie 2-5 powtórzeń maksymalnym ciężarem zwiększy Twoją siłę. Im większa siła tym większe napięcie mięśni, więc po powrocie z treningu siłowego do treningu na mase , możemy uzyskać większe efekty .

Wykonywanie 8-12 powtórzeń najlepiej sprzyja przy rozwoju masy mięśniowej , zaś wykonywanie 2-5 powtórzeń maksymalnym ciężarem zwiększy Twoją siłę. Im większa siła tym większe napięcie mięśni, więc po powrocie z ćwiczeń na siłę do treningu na mięśnie, możemy uzyskać większe rezultaty. Więcej informacji o sztuce jaką jest kulturystyka.

Trening 3 dniowy - Plan treningu

Poniedziałek:
klatka + triceps
wyciskanie sztangi płasko [4 serie]
wyciskanie sztangielek na skosie głową w dół [2 serie]
rozpiętki na płasko [4 serie]

wyciskanie francuskie [4 serie]
prostowanie ramion na ławce [4 serie]
prostowanie na wyciagu [4 serie]

Środa:
plecy + biceps
martwy ciąg [4 serie]
wiosłowanie [4 serie]

uginanie ze sztangą szeroko [4 serie]
uginanie na modlitewniku(wąsko) [2 serie]
Naprzemianstronne uginanie ramion na ławce skośnej [2 serie]

Piątek:
nogi + barki
wyprosty nóg na maszynie [4 serie]
uginanie podudzi leżąc [4 serie]

podciąganie sztangi wzdłóż tułowia [4 serie]
unoszenie w przód [2 serie]
unoszenie bokiem [3 serie]

Obejrzyj także trening siłowy i trening na rzeźbę

Węglowodany (cukry) znamy przede wszystkim, jako substraty energetyczne, dające mięśniom siłę i wytrzymałość podczas wytężonej pracy. Magazynowane w formie glikogenu, w komórkach mięśniowych, pozostają najcenniejszym źródłem energii a także wzbogacają muskulaturę w pełność i krągłość kształtów oraz dodatkowe wymiary w bicepsie kulturysty.

Dzisiaj jednak o innych węglowodanach - nie energetycznych - budulcowych. Tym węglowodanom, powięzi, ścięgna, wiązadła i stawy zawdzięczają wytrzymałość stali. To waśnie dzięki budulcowym węglowodanom, wymienione elementy aparatu ruchu dzielnie ‘ opierają się potężnym ciężarom lub jednostajnym, wielokrotnym, systematycznym przeciążeniom, którymi na treningach atakujecie swoją maszynerię ruchu.

To właśnie, przede wszystkim glukozamina, sama, względnie, nieznacznie zmodyfikowana, tworzy najwięcej połączeń cukrowo - białkowych (glikoprotein i proteoglikanów~, budujących niemal wszystkie, bierne elementy aparatu ruchu. Bierne, czyli niepobudliwe - nie utworzone z komórek mięśniowych - kości, chrząstki, powięzi, ścięgna, wiązadła, maź stawowa i stawy.

Natura przemyślnie zaprogramowała zegar życia. Populacje komórkowe, budujące Nasze ciało są w zasadzie nieśmiertelne, poza jedną, tą, głównie zajmującą się właśnie przetwarzaniem surowców. Ona to, po każdej, kolejnej próbie regeneracji, traci zdolność regeneracji i po pewnym czasie już się nie odnawia. Kiedy komórek ubywa, brakuje ważnych życiowo substancji, w tym oczywiście glukozaminy.

W ten sposób możemy wytłumaczyć deficyty glukozaminowe u osób w wieku podeszłym. Jak, jednak wytłumaczyć te, nagminnie pojawiające się u sportowców?

Glukozamina jest absolutnie nieodzowna kulturystom i sportowcom ze wszystkich dyscyplin szybkościowo-sitowych. Szczególnie kulturystyka, której celem samym w sobie jest rozwój muskulatury, prowadzi do paradoksalnych sytuacji w morfologii tkanek aparatu ruchu.
Morfologią aparatu ruchu rządzą prawa mechaniki, w czym nie ma nic dziwnego, bo aparat ruchu to przecież urządzenie mechaniczne. Zasady te uczą, że mechanizm napędowy nie może mieć mocy, przekraczającej wytrzymałość układu jezdnego. Gdyby było inaczej, podczas jazdy samochodem odpadły by koła. W aparacie ruchu rolę mechanizmu napędowego spełniają jego elementy pobudliwe - tkanka mięśniowa - pęczki komórek mięśniowych, zaś układu jezdnego - elementy bierne tkanka łączna - śródmięsne, omięsne, namięsne (powięzi, ścięgna, wiązadła, kości i stawy. Gdyby było inaczej, podczas ciężkiego treningu wszystko rwałoby się, jak stare kalesony.

Odkąd hydrolizaty kolagenu i glukozamina weszły do rutynowych programów suplementacyjnych, obserwujemy systematyczny spadek przypadków poważnych urazów, pośród światowych staw kulturystyki.

Dzisiaj myślimy już inaczej. Jeżeli brakuje któregoś ze składników, z pozoru niepotrzebnych, bo organizm nie radzi sobie z jego wytwarzaniem, to traktujemy go tak, jak składnik niezbędny uzupełniamy go za pomocą odpowiednich odżywek